Het Beeld Dat Moet

Op weg naar de expositie Het Beeld Dat Moet vraag ik me af welke beelden moeten, en waarom, en wat de reden is dat ik dit met jullie wil delen. Ik heb werken geselecteerd waarin, naar mijn idee, de drang naar vorm het sterkst naar voren komt: waar ik indrukken/waarnemingen/facetten heb getransformeerd tot particulier goed, door er in te wroeten tot het ‘klopt’.

Het Beeld Dat Moet impliceert dat er verder geen opsmuk mag zijn, geen engagement, geen verhaal, geen betekenis. Nu kan ik hier al zeggen dat dit er gelijk gaat zijn; de keuzes die we maken zullen context creëren. Waarom deze beelden, wat zouden ze eventueel wel kunnen betekenen, wat is de verhouding van de maker tot het beeld, welke invloeden zien we terug, hoe verhouden de werken zich onderling tot elkaar, wat voor gevolgen heeft de presentatie van de expo voor het werk, en natuurlijk, waarom MOETEN er überhaupt beelden? Wat houdt dat in?

Voor dat laatste een voorbeeld van wat ik in gesprekken hierover hanteerde (hier kan ik alleen voor mezelf spreken, jullie spreken Rik nog live tijdens de expositie). Op Facebook worden dagelijks talloze foto’s geplaatst van zonsondergangen, wolkpartijen en vakantie-uitzichten; de kijker ziet iets in dat beeld, wat een esthetische bevrediging oplevert en hij/zij wil dit graag delen met de rest van de wereld. Hier zit iets Kantiaans in van Schoonheid met een ‘algemene geldigheid’ (het spreekt iedereen overal aan; de natuur is afgestemd op onze behoefte) en ‘het sublieme’ in de natuur (de zonsondergangen en wolkpartijen), maar daar kom ik later wellicht op terug. 13735179_1106193012774481_2633542702597950893_o (1)

Wat ik bedoel met dit voorbeeld is dat veel mensen dit soort dingen zien, en dat een beeldenmaker hetzelfde uitgangspunt kan hebben. Wanneer ik een wolkpartij -of een maan, elektriciteitsmast, berg, hijskraan, theepot, flatgebouw, lantaarnpaal, plant, etc.- zie, dan fotografeer ik die ook. Ik verzamel honderden van dit soort waarnemingen, schets ze, leg ze voor me uit op de grond. Die foto’s hoef ik niet precies na te schilderen, want die foto’s zijn er al. Het gaat me erom of ik het beeld kan transformeren tot een kunstwerk, of ik de veranderlijke, chaotische waarneming daarbuiten kan vastleggen in een compositie waarin de kracht van het beeld ligt besloten (zonder dit op wat voor manier Platoons te bedoelen). Het gaat me er niet om de kern/Idee/essentie van het object op het doek te projecteren, maar hetgeen wat telkens blijft aanspreken, wat het oog blijft zoeken, wat het gemoed bezighoudt. Dat wat in de ruis haar krachten toont een gepast kader geven.

Het Beeld Dat Moet wil zeggen dat in deze zoektocht ‘het’ beeld, in haar oneindige hoeveelheid, centraal staat, en dat hierbij door de maker geen verhaal of betekenis wordt bedacht, de beelden krijgen geen verhaal over de positie van de mens, een politiek statement of een maatschappelijke betrokkenheid. Maar dat kan het natuurlijk allemaal wel zijn! Maar wij zoeken het beeld.

En wat is jullie rol daarin? En wat betekent het dat esthetiek op de troon zit? Wat voor statement maken we hier alsnog mee?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s