Kunst & Luiheid

Luiheid is de complete afwezigheid van beweging en gedachten. De tijd verstomt – totale amnesie. Het is onverschilligheid, een staren naar niets, non-activiteit, impotentie. Het is domheid en een tijd van pijn, van nutteloze concentratie. Deze deugden van luiheid zijn belangrijke factoren in de kunst. Kennis van luiheid is niet genoeg. Het moet beoefend en geperfectioneerd worden. Kunstenaars in het westen zijn niet lui, dus zijn het geen kunstenaars, maar producenten van dingen. Hun betrokkenheid met zaken zonder belang zoals: uitvoering, promotie, galeriesystemen, museumsystemen en competitiesystemen. Hun preoccupatie met objecten drijft ze weg van alle luiheid en de kunst. Kunstenaars in Oost Europa waren lui en arm omdat het hele systeem van onbelangrijke factoren ontbrak. Ze hadden dus tijd genoeg om zich te concentreren op kunst en luiheid – zelfs als ze er toe kwamen om dingen te maken was zinloos, voor niets. Twee belangrijke kunstenaars uit de 20ste eeuw behandelden de vraag van luiheid in praktische en theoretische termen:

Duchamp heeft het nooit echt over luiheid gehad; eerder over onverschilligheid of niet werken. Toen Pierre Cabanne hem vroeg wat hem het meest plezier had gebracht in het leven, zei Duchamp: ‘Ten eerste heb ik geluk, want ik heb nooit hoeven werken voor de kost. Ik beschouw werken als een imbeciele bezigheid uit een economisch standpunt. Ik hoop dat er een dag komt waarop wij kunnen leven zonder te moeten werken. Dankzij mijn geluk kon ik het aan zonder nat te hoeven worden.’

Malevitsj schreef een tekst met de titel Luiheid – de echte waarheid van de mens (1921). In deze tekst uitte hij kritiek op het kapitalisme omdat het slechts een klein aantal kapitalisten de mogelijkheid gaf om lui te zijn, maar ook op het socialisme – omdat de hele beweging op werk was gebaseerd, in plaats van op luiheid. ‘Mensen zijn bang van luiheid en vervolgen mensen die het accepteren, en het gebeurt altijd omdat niemand doorheeft dat luiheid de waarheid is. Het wordt gekenmerkt als de moeder der slechte gewoontes maar het is de moeder van het leven. Socialisme brengt vrijheid naar ons bewustzijn, het minacht luiheid zonder te beseffen dat het luiheid was die het voortgebracht heeft. Alle gekheid op een stokje: de zoon minacht zijn moeder als de moeder der slechte gewoontes en wil deze schandvlek niet verwijderen. Met dit korte bericht wil ik luiheid benoemen, niet als de moeder der slechte gewoontes maar de moeder van perfectie.’[1] hqdefault

Ten slotte nog een paar kijktips:

  • Job Koelewijn. Leest al jaren lang elke dag filosofie , drie kwartier lang, en neemt dit op. Deze casettebandjes exposeert hij, samen met het boek waar hij uit leest. (Te zien op Hollandse  Meesters van de 21e eeuw)
  • Leo Gabin, een collectief bestaande uit drie Gentse kunstenaars, zoekt op internet naar privévideo’s, monteert deze en ordent ze naar thema. Te zien op http://www.leogabin.com
  • Evan Baden, richt zich vooral op pubermeisjes die zichzelf fotograferen of filmen als pornosterretjes. Het verschil met Gabin is dat ze fotograferende meisjes fotografeert. Te zien op http://www.evanbaden.com
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s