Marx en Revolutie

Marx wil geen kamergeleerde zijn, maar revolutionair: ‘alle filosofen hebben de wereld tot dusver alleen verschillend geïnterpreteerd. Het komt er echter op aan haar te veranderen.’ Hij bouwt op zijn revolutie-ideologie zijn leer van de klassenstrijd. De staat is een dwangorganisatie en daar moet een grote sociale revolutie voor komen. De gehele geschiedenis zou alleen nog maar uit klassenstrijd bestaan hebben (vrije-slaaf, bezitters – niet bezitters, enz.) en Marx heeft daar nieuwe ideeën over. Een socialistische staat als overgangsmaatregel naar een communistische partij waarin alle productiemiddelen gemeenschappelijk worden en de mensen zedelijk goed en gelukkig zullen zijn, waardoor de staat overbodig raakt en vanzelf zal afsterven. Dit afsterven zal later door onder andere Lenin nog uitvoerig worden uitgewerkt.karl_marx

Het gaat mij, naast zijn ideeën over de economische inrichting en de politieke aard, vooral om die ‘homo faber’, de vermenselijking van de arbeid.

De oorzaak van het kwaad ligt voor Marx daarin dat de arbeid zelf een koopwaar is geworden en is ontaard tot loondienst (door Marx verfoeid, want zo is de mens, die in zijn arbeid heerser behoort te zijn, verlaagd tot knecht; en alle knechtschap leidt tot zelfvervreemding). Uitbuiting dus! Toch wil Marx niet de individuele ondernemer de schuld geven; de uitbuiting, de meerwaarde, is inherent aan het systeem van het kapitalisme: de mensen zijn vaak beter dan hun systeem, maar kunnen zich er niet van bevrijden; ook de ondernemers zijn, onbewust, slachtoffer van de zelfvervreemding.

Persoonlijke noot: als thuiswonende jongeling was het normaal en min of meer verplicht om te werken, dus ik ging in loondienst. En dat terwijl ik iets wilde doen waar ik achter zou staan, goed door zou voelen of zelfs God een dienst mee zou bewijzen. En niet zomaar koekjes bakken of steigers bouwen uit plichtsbesef. Anderen hadden het baantje als bijbaan en velen maakten het niet uit wat ze voor hun geld moesten doen, mij maakte dat geld niet zoveel uit. Dat geld is bloedgeld geworden, omdat het geld het enige resultaat was van een miserabele tijd. Nu maakt me niet meer uit hoeveel ik betaald krijg of waar het werk goed voor is; ik wil een goede reden om überhaupt te moeten werken; en wat dat dan gaat zijn en hoe dat werkt, zie ik daarna wel. Nu weer verder met Marx.

Mensen maken geschiedenis, aldus Marx; doch die mensen zijn in laatste instantie geconditioneerd door de sociale omstandigheden, en deze zijn weer een gevolg van de productieverhoudingen. De mens wil en handelt, maar zijn willen en handelen worden bepaald door factoren die buiten hem zijn gelegen, gedetermineerd. Hier ligt een enorme moeilijkheid, enerzijds wil hij het uitgangspunt van de menselijke vrijheid van handelen niet opgeven en ruimt hij voor de menselijke activiteit een grote plaats in; anderzijds is de toekomst al zeker, is een andere ontwikkeling dan Marx verwacht voor hem ondenkbaar. Zo wist hij zich geen raad met hoe hij z’n revolutionaire instinct kon verzoenen met de leer der sociologische natuurnoodwendigheid (net zoals ik het zijn van kunstenaar –nog- niet weet te verenigen met de christelijke idealen).

Een belijdend atheïst op mijn hoogste verdieping toelaten is vast goed voor de diversiteit van de groep, maar of het zinvol gaat zijn… Omdat hij zich zo opdrong laat ik ‘m nog even buiten staan, hij komt vast nog wel weer terug.  Dan kan ik nu eindelijk naar Nietzsche.

Advertenties

6 thoughts on “Marx en Revolutie

  1. kunnen wie niet eerst beter uitzoeken of God wel of niet bestaat?
    wordt de zoektocht wel iets overzichtelijker van (stel dat het waar is), door die meningen en idealen van jou gasten op zolder en of buiten op het parkeerterrein raakt mijn hoofd en gedachten een beetje dol en vol van.
    lijkt je een onderzoek zoals deze man heeft gedaan ook nuttig?
    http://www.hourofpower.nl/video/25_januari_2009

    • Ik heb ‘m gekeken. Helemaal zelfs. Een atheïst die door verstandelijke bewijzen tot zijn geloof komt. Een mooie dienst en een mooi verhaal. En mooi dat hij zelf is gaan onderzoeken, al ken ik dit soort preken en verhalen al. En is het voor mij dus geen kwestie van geloof, want ik geloof het wel. Het gaat inderdaad over dat geloven en ontvangen, om met hun woorden te spreken. Hoe ontvang je een dergelijk geloof en hoe ga je daarmee om?

  2. Er wordt door mij vanuit gegaan dat Hij wel bestaat. En vanuit die gedachte, dat Hij voor mij bestaat en dat ik daar iets mee wil, laat ik denkers er iets over zeggen. Over wat het inhoudt om hier te zijn. En nu ga ik je video bekijken, ben benieuwd.

  3. nu snap ik het niet helemaal meer.
    wat moeten we met die denkers van jou dan, iemand die zijn kinderen naar een weeshuis brengt als ze net geboren zijn en dan gewoon lekker verder gaat met zijn hobby, dus totaal (volgens) mij geen verantwoordelijkheidsgevoel of wat dan ook hebben en wat zo’n iemand ook bedenkt, zegt, daar kan ik niets mee en hoeft mij ook niet uit te leggen wat en hoe te leven.
    en dan die marx die een hekel aan joden heeft die volgens de bijbel gods volk zijn, nou zijn dat ook niet altijd lieverdjes.
    overal waar marx zijn ideeen worden toegepast is ellende en armoede, volgens marx doen ze het dan niet goed natuurlijk.
    ik denk dat je behoorlijk malle gasten hebt uitgenodigd of een praatje mee maakt.
    zelf zou ik eerst willen weten of God bestaat en zo ja in die richting verder zoeken.
    ik twijfel soms best wel vaak.
    help me maar is de boel uit te zoeken want als je kunt geloven, is het hoe je hier je leven moet invullen een stuk makkelijker.
    of zit jij met het werken en wat te doen hier op deze planeet en dan een beetje buiten het geloof om?

    • Het gaat juist niet buiten het geloof om. Ik geloof, maar krijg geen duidelijk antwoord op mijn zoektocht naar een taak op aarde. En de kerk of de Bijbel heeft me daar ook geen (eenduidig en bevredigend) antwoord op gegeven. Ik nodig al die gasten uit, omdat die gasten een enorme invloed op het aardse leven hebben uitgeoefend. Daarmee stem ik niet gelijk in met hun zienswijze, ik onderzoek ze. En daar geef ik mijn mening over. En soms herken ik iets, neem ik iets over en het verheldert mijn gedachten. Ik vind ook dat het malle gasten zijn, maar dat praatje schuw ik niet. Want het zijn malle gasten met geniale gedachten, ongeacht het waardeoordeel daarover.

      Ik geloof dat God bestaat, niet omdat ik daar bewijzen voor of tegen heb, maar omdat ik mezelf een alternatief niet kan veroorloven. God is het enige antwoord om over het vreemde, het eenzame en het onbekende heen te komen. Maar wie die God is, wat die van ons verlangt en hoe we Hem kunnen bereiken, staat voor mij nog (of opnieuw) helemaal open. Het geloof betekent niet gelijk een gemakkelijker leven. Maar wel een sterk uitgangspunt. Ik ben op zoek (op de heenreis) door alles overboord te gooien (bekende vormen en rituelen) en mijn bestaan te vinden. Vanaf daar kan ik weer op de terugreis, hopelijk. En die terugreis, die nu nog in de toekomst ligt, zal hopelijk een taak/bezigheid/levensvorm/rituelen inhouden, die goed zullen passen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s