Johannes Calvijn, ”Roeping”

Wanneer we Calvijn de maatschappelijke problemen van vandaag de dag willen laten oplossen, zullen velen zeggen dat dit niet gaat. Alles is immers dusdanig verandert dat Calvijn onmogelijk nog actueel kan zijn. Het maatschappelijke leven heeft zich los gemaakt van kerkelijke leiding, waardoor het misschien voor velen vanzelfsprekender is dat ze zich proberen te ontworstelen van de kerk, omdat de kerk een  eiland wordt waarvan het bezoekersnut steeds minder zichtbaar is. Waar is Calvijn dan nog wel goed voor?

Om roeping te vinden. Niet alleen voor de kerk, maar ook voor daarbuiten. Hoe beslis ik volgens Calvijn wat goed is om te doen? Wat voor werk ga ik in de wereld verrichten?

Volgens Calvijn is het doel van je werk om je te handhaven in de omstandigheden, waarin je geboren bent, in afwachting van de overgang van het aardse tot het hemelse leven. ‘De roeping, die in de levenskring van de mens tot hem komt, is een bevel van God, waarop de mens heeft acht te geven. Zij geeft gelijkmatigheid in het menselijk bestaan, en voorkomt, dat de mens zich lichtvaardig van de ene activiteit naar de andere begeeft. Dat is in strijd met Gods bedoelingen.’

Welke kring kom ik uit voort? Hoe zie ik daar Gods opdracht in? Moet ik alles doen wat op mijn pad komt, totdat God mij ergens plaatst, hoe dat ook moge werken?

Het is niet zo dat je Gods stem hoeft te horen, meent Calvijn, je moet op eigen verantwoording op onderzoek uit. Binnen je taak ben je niet een op zichzelf staand wezen, je hoort bij een groep. Allerlei beroepsgenoten die samen één lichaam vormen. Je moet op zoek gaan naar het lichaam waar je het meest nuttig voor kan zijn. Calvijn denkt dus niet vanuit de enkeling met z’n individuele taak richting het geloof, maar vanuit het geloof naar het beroep, waar je voor mag werken. Godlovesjacob

Wanneer ik deze richtlijnen ter harte neem en mijn eigen loopbaan langs ga, ontdek ik een aantal anti-Calvijnse processen. Ik heb verschillende studies gedaan, enkel en alleen voor m’n eigen interesse, en momenteel onderzoek ik waar ik zin in heb. Daarover kun je zeggen; ‘logisch, zo gaat dat nou eenmaal tegenwoordig’, maar ik zeg hier; ‘dat is niet hoe Calvijn het wilde, of hoe de Bijbel het wil, of sterker nog: niet zoals God het wil!’

Is wat ik nu doe in overeenstemming met het christenzijn? Misschien met christen-zijn van vandaag de dag, maar heeft die mentaliteit geen flinke tik nodig? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik niet terugdeins voor de autoriteit van God en gezag, zolang ik maar vanuit mijn eigen wil mag werken. Vol zelfbeschikking, paradoxaal genoeg. Calvijn zou wijzen op een zondige aard, de tegendraadse wil, en zo blijven we het balletje heen en weer tikken.

Advertenties

2 thoughts on “Johannes Calvijn, ”Roeping”

    • Om niet naar de kerk te gaan? Zeker niet. Als ik er simpelweg niets mee zou willen, zou ik gewoon niet gaan (of wel) en er verder niets over zeggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s